பரிதாபத்திற்குரிதொரு பல்லி

இன்று தார்சாலையின் நடுவே
நசுக்கப்பட்டதொரு பல்லியைக் கண்டேன்.
தலை நசுங்கி, குடல் பிதுங்கி, நாக்குத் தள்ளி
மிகவும் கோரமாய் நசுக்கப்படுக் கிடந்தது.
அது பூட்ஸ் கால்களால் மிதிபட்டோ,
உல்லாச உந்தின் சக்கரம் பாய்ந்தோ,
செத்துப் போயிருக்கலாம்.

இருந்த இடத்தில் இரைகிடைக்கப் பெற்றாலும்,
ஒய்யாரமாய் உலகை ரசிக்கக் கிளம்பி, நசுங்கிய
பல்லியின் வாழ்க்கை பரிதாபத்திற்குரியதே.
அந்தப் பல்லி உன்னிலும் என்னிலும்
செத்துக் கிடக்கிறதென்பது அதைவிட
பரிதாபத்துக்குரியது...

நசுக்கிய அந்தப் பூட்சுக் கால்களை
உறவுகளின் அகம்பாவமென்றோ,
அந்த உல்லாச உந்தின் சக்கரங்களை,
சமனிலையற்ற சமுதாயத்தின் சாபமென்றோ
இக்கவிதை படிக்கும் நீங்கள்,
உருவகப் படுத்திக் கொள்ளலாம், கவிஞனுக்கு
எல்லாவற்றையும் விளக்க வேண்டிய
அவசியம் இல்லை..

ஊர்தலும் ஊர்தல் நிமித்தமும்

என் தாடைக்கும், காது மடல்களுக்குமான
ஏகப்பட்ட எறும்புக் கிலோமீட்டர்களை
நடந்து கடந்து கொண்டிருந்தது ஒரு சிற்றெறும்பு.
தட்டிவிட கைகள் தொக்கி நின்றாலும்,
சிந்தனை மறத்து மறந்தது.
என் கன்னங்களில் அடிமேல் அடியெடுத்து,
ஆனந்தமாய் ஊர்ந்த்து கொண்டிருந்தது, எறும்பு.
என் கன்னக்குழிதாண்டி வருகையில்
சிறுதாடி மயிர் இடறி பாதைமாறியது,
சுற்றிச் சுழலி ஒரு வட்டமடித்து, மீண்டும்
காதுமடல் நோக்கி தன் பயணத்தை திருப்பியது.
ஊர்தலின் சுகத்தை எறும்பும்,
ஊரப்படும் பொருளின் ஏகாந்ததை நானும்
ஒரு சேர அனுபவிக்கையில் என் காதுமடல்
வந்து சேர்ந்தது அந்த்ச் சிவப்பு சிப்பாய்.
மெல்ல என் காதுகளில் அமர்ந்து
ரகசியம் சொல்வது போல் சொன்னது
கவிதைக்கு நடையென்றேதும் இல்லை
ஊர்தலும், ஊறித் திளைத்தலும் மட்டுமே உண்டென்றது.

துகிலுறிப்பு

கருப்புக் கண்ணாடிக்குள்தான்
கண்கள் தன் சுயரூபத்தைக் காட்டுகின்றன
இருண்ட தனிமையில்தான்
மனம் தன் சேட்டையைக் காட்டுகிறது.
போதுமான தனிமையை வேண்டி எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்
உங்கள் குற்றங்களை உங்களிடமாவது ஒப்புக்கொள்ளுங்கள்
உள்ளத்தின் காழ்ப்பை மனமுவந்து பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்
அந்த இருண்ட தனிமையில்
நீங்கள் உங்களுடன் இருக்கும்போது
உங்களின் மறுபக்கத்தை
பகிரங்கமாக கிழித்தெறியுங்கள்.
பகட்டு செய்வதை விட்டு தெரியாத விசயங்களைப் பற்றித்
தெரிந்து கொள்ள முனையுங்கள்.
உங்களின் அழுக்கை சலவை செய்ய அந்த
இருண்ட தனிமையை சலவைக் கல்லாய் பயன்படுத்துங்கள்.
மனம்தன் அழுக்குச் சட்டையை துகிலுறித்து
நிர்வாணப் படுத்துங்கள்.
அதிலொன்றும் தவறில்லை
ஆடைக்குள் அனைத்து மனிதனும் அம்மணமே.
அம்மனமும் அம்மணமே.

காலில் விழுந்த கடவுள்

கதறி அழுது கொண்டிருந்தேன்
கடவுள் வந்தார் அவ்வழியே,
கனிவாய் ஆறுதல் தந்து
கஷ்டங்களைப் போக்குவதாகச் சொன்னார்.
கையெடுத்துக் கும்பிட்டுச் சொன்னேன்
என்னிலும் ஏழைகள் ஆயிரம்,
தன்ன்னம்பிக்கை இல்லா தற்குறிகள் பலகோடி
அவரிடம் காட்டிக் கொள் உன் தயவை,
என்னை நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன்.
காலில் விழுந்த கடவுள்
வந்தவழி சென்றார்.

தனிமை

அணைக்க ஆளில்லாத மெழுகு,
அழுது வடிந்து
தனிமைத்தீயில் உருகி
தன்னைத் தானே
அணைத்துக் கொள்கிறது

நான் யார்?

நான் யார்?

என் கண்ணாடியில்
தினம் தெரியும் பிம்பமா?

வெளிச்சத்தில் என்னுடன்
நடந்து வரும் நிழலா?

உணவுக்கு கவளங்கள்
என் வயிற்றை
நிரப்பிக் கொண்டே போயின!

என்னைப் பற்றிய
கேள்விகள் என் மனதை
நிரப்பிக் கொண்டே போயின!

புத்தனைப் படி
உன்னை அறிவாய் என்றார்கள்
புத்தனோ கண்மூடித்தனமாக
என்னை பின் தொடராதே
என்று கூறி விரட்டிவிட்டான்

நகுலன்தான் என்னில்
இப்படியெல்லாம்
கிளர்ச்சியேற்படுத்தியவன்

ஆக அவன் சொன்னதுபோல்
என்னிடம் நானே கேட்டுப் பார்த்தேன்
நான் யார்? என்று
அப்படியும் அறிந்தபாடில்லை!!!

நான் இறந்தபின்
என் சவக்குழியின் மேல்
எழுதிவைப்பார்கள்
நான் யாரென்று
அப்போது வந்து
பார்த்துக் கொள்கிறேன்!

இருட்டின் நிறம் இளமஞ்சள் சிவப்பு

எல்லோரும் துயிலச் செல்லும்

இரவு வேளைகளில் நாங்கள்

கண் விழிக்கிறோம்

எங்களது இருட்டு

எங்களிடம் இருந்து பறிக்கப்பட்டு

வெளிச்சம் நிரப்பி

அனுப்படுகிறது!

நள்ளிரவில் இங்கிருந்து

வெள்ளைக்காரனுக்கு கூச்சமில்லாமல்

குட் மார்னிங் சொல்கிறோம்!

தினந்தோறும் வானத்தில் மட்டுமே

விடியலைப் பார்க்கிறோம்

இரவையும் பகலையும்
இருட்டையும்  வெளிச்சத்தையும்
தரம்பிரிக்கத்தெரியாது தவிக்கிறோம்.  

கண்மூடித் தூங்கும் பொழுது

எங்கள் கண்களிலும் 

ஒரு இருட்டு தெரிகிறது

ஆனால் எங்களின் இருட்டு மட்டும்

ஏன் இளமஞ்சள் நிறத்தில் இருக்கிறது?

மனம் எனும் மாயக் குரங்கு

என் கண்கள் 

இறுக்கமாக கட்டப்பட்டன

நான் தீயதையே பார்க்கிறேனாம்....

என் காதுகள்

பஞ்சால் அடைக்கப்பட்டன

நான் தீயதையே கேட்கிறேனாம்....

என் வாய்

துணிகள் கொண்டு பொத்தப்பட்டன

நான் தீயதையே பேசுகிறேனாம்....

என் உடல் 

யாருமற்ற தீவில்

தூக்கி வீசப்பட்டது

என் மனம் 

தன் கோரைப் பல் கொண்டு

என் உடலை கிழித்து வெளிவந்து

அவர்கள் தீயது என்று சொன்னதை 

தேடிச் சென்றது!!!

குறுங்கவிதைகள் - நிழலின் பிம்பம்

                               மலையாள கவிஞர் குஞ்நுண்ணி மற்றும் மறைந்த தமிழ் எழுத்தாளர் நகுலனின் கவிதைகளை படிக்க நேர்ந்தது. இருவரின் கவிதைகளும் நம்மை எங்கெங்கோ கொண்டு போய் நிறுத்துகிறது. இருவரின் எழுத்து நுட்பமும் மிகவும் புத்திசாலித்தனமானது. படித்தவுடன் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் இருப்பதில்லை. அவர்களது கவிதைகள். வாசிப்பாளரை மிகுந்த சிந்தனைக்கு உட்படுத்துகிறது. ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு விதமான அனுபவத்தையும் உண்மையையும் உணர்த்துகிறது. இவர்களது கவிதைகளுக்கென்று தனி விளக்கம் எதுவும் கிடையாது. அது வாசிப்பாளரை பொறுத்து மாறுகிறது.பெரும்பாலும் அவர்களது கவிதைகள் ஐந்து அல்லது ஆறு வரிக்குள்ளாகவே அமைந்து விடுகிறது 

அவர்களது கவிதைகள் சிலவற்றை படிக்க கீழே சொடுக்கவும்

குஞ்நுண்ணி கவிதைகள்.

நகுலனின் பத்துக் கவிதைகள்

நகுலன் சொன்னது : ஒரு எழுத்தாளன் என்பவன் வாசிப்பவனுக்குள் சென்று அவனையும் எழுத தூண்ட வேண்டும்.

அதுனால நானும் சில குறுங்கவிதைகள் எழுத முயற்சி செய்தேன். அவற்றின் விளைவு கீழே,

   

நிழலின் பிம்பம் 

(1)அந்த வெளிர் மஞ்சள் நிறம் 

மெல்ல இறங்கி 

ஒரு மின்சார விளக்கின் 

அடியில் சென்று ஒளிந்துகொண்டது

(2) சில நேரங்களில் 

என் நிழல் கூட 

என்னுடன் சேர்ந்து கொள்கிறது 

ஆனால் என் பிம்பம் 

எப்பொழுதும் 

எனக்கெதிராகவே உள்ளது.

 (3) தொலைந்ததை தேடினேன் 

தொலைத்ததெல்லாம் கிடைத்தது 

தொலைந்ததை தவிர!!!

 (4) சிட்டுக்குருவி பழத்தை 

பங்கிட்டுக் கொள்கிறது, 

பூச்சிகள் என்னை 

ஒரு பொருட்டாக 

நினைக்காமல்

ஏறி விளையாடுகின்றன

பெருமையாக இருக்கிறது

 (5)ஊருக்கு தெரிந்து
புகைப்பதை நிறுத்தி
ஐந்து நாட்களாகி விட்டது
எல்லாமும் சரியாய்தான்
போய் கொண்டிருந்தது
ஆறாம் நாளில் கையரிப்பு
யாருமில்லா ஓர் இரவில்
ஊருக்குத் தெரியாமல்
கிளம்பி விட்டேன்
கையில் சிகரட்டுடன்
பற்ற வைத்தேன்
பார்த்து விட்டார்
கடவுள்.

 (6) வானிலையை

 பொறுத்தே 

அமைகிறது

 பலரின் மனநிலை

தமிழ்

யாமறிந்த மொழிகளிலே தமிழ்மொழிபோல்
   இனிதாவது எங்கும் காணோம்
பாமரராய் விலங்குகளாய் உலகனைத்தும்
   இகழ்ச்சி சொல்லப் பான்மை கெட்டு,
நாமமது தமிழரெனக் கொண்டு இங்கு
   வாழ்ந்திடல் நன்றோ? சொல்வீர்!
தேமதுரத் தமிழோசை உலகமெல்லாம்
   பரவும் வகை செய்திடல் வேண்டும்

யாமறிந்த புலவரிலே கம்பமைப் போல்
   வள்ளுவனைப் போல் இளங்கோவைப் போல்
பூமிதனில் யாங்கணுமே பிறந்ததில்லை;
    உண்மை, வெறும் புகழ்ச்சி இல்லை;
ஊமையராய் செவிடராய் குருடர்களாய்
   வாழ்கின்றோம் ஒருசொல் கேளீர்
சேமமுற வேண்டுமெனில் தெருவெல்லாம்
   தமிழ் முழக்கம் செழிக்கச் செய்வீர்

பிறநாட்டு நல்லறிஞர் சாத்திரங்கள்
   தமிழ் மொழியிற் பெயர்த்தல் வேண்டும்;
இறவாத புகழுடைய புதுநூல்கள்
   தமிழ்மொழியில் இயற்றல் வேண்டும்;
மறைவாக நமக்குள்ளே பழங்கதைகள்
   சொல்வதிலோர் மகிமை இல்லை;
திறமான புலமையெனில் வெளிநாட்டார்
    அதை வணங்கச்செய்தல் வேண்டும்.


உள்ளத்தில் உண்மையொளி யுண்டாயின்
   வாக்கினிலே ஒளி உண்டாகும்
வெள்ளத்தின் பெருக்கைப்போல் கலைப் பெருக்கும்
   கவிப்பெருக்கும் மேவு மாயின்
பள்ளத்தில் வாழ்ந்திருக்கும் குருடரெல்லாம்
விழிபெற்றுப் பதவி கொள்வார்;
தெள்ளுற்ற தமிழமுதின் சுவைகண்டார்
   இங்கமரர் சிறப்புக் கண்டார்.

                                                      - மகாகவி பாரதி

சிறகு முளைத்த கூட்டுப் புழு

என் உலகம் உருண்டையானதல்ல
அது கன சதுர வடிவமுடையது

அதில் காற்று இல்லை
மின்விசிறி இருக்கிறது

அதில் சூரியன் இல்லை
மின்விளக்கு இருக்கிறது

அங்கே குயிலோசை கேட்பதில்லை
அவ்வப்போது தொலைக்காட்சி இரைகிறது

என் உலகில் பக்கத்து தெரு மாமவின்

குழந்தையை இருந்த இடத்திலே

முகநூல் மூலமாக முத்தமிட வசதி இருக்கிறது

செயற்கையாய் செங்கலில் கட்டிய

என் உலகில் எல்லாம் இருக்கிறது.

இருந்தும் சில நாட்களாய்

அங்கே மின்சாரம் இல்லை.

எங்கும் ஒரே இருட்டு

வெறுத்து கண் அயர்கையில்

என் உலகின் கதவு திறக்கிறது

வெளியே ஓர் உருண்டையான

உலகம் எனக்காக காத்திருந்தது

அது மின்சாரத்தின் உதவி இல்லாமல்

இயங்கும் சக்தி பெற்றது

உலக GCE PIRATES தினம்

உலக GCE  PIRATES தினம்

மேக்ஸ்வெல் இன்று உனக்கு பிறந்த நாள்
1988 ஆம் வருடம் ஏப்ரல் மாதம் பதினாலாம் நாள் ஒருவேளை நீ பிறக்காமல் போயிருந்தால் ,


உலகநாதனுக்கு லேப் எக்சாமில் யார் பிட் கொடுத்து உதவியிருப்பார்?
பர்மா எனும் பன்னிக்கு யார் போர்வை கொடுத்திருப்பார் ?
வாங்கி என்னும் எனக்கு லேப்டாப்பை யார்  அறிமுகப்படுத்தியிருப்பார் ?
காக்காவிடம் யார் கரிசனம் காட்டியிருப்பார் ?
நந்தாவிருக்கு யார் ஓசி  சட்டை தந்திருப்பார் ?
கப்பு வாயனுக்கு யார் கடன் கொடுத்திருப்பார்?(திரும்பக் கிடைக்காதென்று தெரிந்தும்)
வாரம் ஒருமுறை நாய்வாயனுக்கு கரி சோறு யார்  போட்டிருப்பார்?
சப்பிக்கு குளிக்க சோப்பு யார் கொடுத்திருப்பார் ?
கரும் பல்லுக்கு யார் பதிலடி கொடுத்திருப்பார் ?
ஆபோவிடம் யார் அன்பாயிருந்திருப்பார் ?

இந்த தினம் நீ கொண்டாட வேண்டிய தினம் அல்ல
இது நாங்கள் கொண்டாட வேண்டிய தினம் ......



ஆக இந்த திருநாளை நாங்கள் உலக GCE  PIRATES தினம்
என்றறிவிப்பதில் மிக்க மகிழ்ச்சி அடைகிறோம்

                                                                         அன்புடன் குமார் கருப்பையா....

பாட்டிக்கு ஒரு பாட்டு

என் பெற்றோருக்கு மகனாய்
இருக்க விருப்பமில்லை
என் காதலிக்கு காதலனாய்
இருக்க விருப்பமில்லை
என் நண்பனுக்கு நண்பனாய்
சொந்தங்களுக்கு உறவாய்
கவிஞனாய் ,மருத்துவனாய் ,சிற்பியாய்
எதுவாகவும் இருக்க விருப்பமில்லை
கடைசிவரை எனக்கு பாட்டியாய்
இருந்த உனக்கு மட்டும் பேரனாய்
இருந்துவிட்டு போகிறேன்
இறந்து விட்டுப் போகிறேன்
என்னை வளர்த்து விட்டு  நீ மட்டும்
குழந்தையாகி கொண்டே போகிறாய்
நாள்தோறும்  ....

 எங்கள் வீட்டில் 

பாயைக்கூட அவ்வப்போது 

விரித்து வைப்பார்கள் 

ஆனால் எங்கள் 

பாட்டியை எப்போதும்

சுருட்டியே வைத்திருப்பார்கள்

அரவணைக்க ஆளில்லாத 

பாட்டி கருவறையில் 

கிடக்கும் சிசுவைப்  போல் எப்போதும்

சுருண்டே இருக்கிறாள்.

சொர்க்கம்

தினந்தோறும் ஏறிச் செல்லும்
படிக்கட்டுகளின் அடியில்
குனிந்து பார்திருக்கிறீர்களா?
என்றைக்காவது பாருங்கள்
கடவுள் தென்படலாம்
உழைத்துக் களைத்து
உறங்கிக் கொண்டிருக்கும்
ஏழையின் வடிவில்...

கடைசியாக ஒரு முத்தம்

உலகத்தில் கடைசி என்று
ஒன்று தான் இருக்கிறதா?
நீ என்னுடன் இருக்கையில் மட்டும்
எனக்கு பல கடைசிகள்
நேற்று இரவில் கனவில்
இதுதான் கடைசி
இதுதான் கடைசி என்று
நீ கொடுத்த பல முத்தங்களைப் போல...

அப்பாவின் கையொப்பம்

இதுவரை யாரும் கேட்டுப் பெற்றிடாத
தன் கையொப்பத்தை
பழைய காகிதங்களில் அவ்வப்போது
தானே போட்டுப் பார்த்துக் கொள்கிறார்,
சொத்துக்கள் ஏதும் சேர்த்திடாததால்
பழையதாய் ஒதுக்கப்பட்ட அப்பா.

ஆக்கிரமிப்பு

நிலங்களை கையகப்படுத்தும்
அற்பப் பதறே
நீ கையகப்படுத்தியது
நிலங்களை அல்ல
புதர் மறைவில் நாங்கள்
கழித்துச் சென்ற மலங்களையே

அனைவருக்கும் பொதுவாய் தந்த
ஐம்பூதங்களை
அரசியல் பூதங்கள்
கையகப் படுத்த எந்தக் கடவுளுக்கு
எவ்வளவு பணம் கொடுக்கப் பட்டது

பிணத்தின் பிதற்றல்கள்

தினந்தோறும் கணிணி முன்

சவமாய் உட்கார்ந்துள்ளேன்.

என் எழுத்துக்கள் எல்லாம் 

ஒரு பிணத்தின் பிதற்றல்களே

ஒரு வேளை நான் உயிரோடு

இருந்திருந்தால் உருப்படியாய்

ஏதேனும் எழுதியிருப்பேன்.

சில நேரங்ளில் மரமும் நானும் பேசிக்கொள்வோம்

பெரும்பாலான நேரங்களில்

என்னோடு நானே பேசிக்கொள்வேன்

என்னுடன் பேசும்போது என்னைப்பற்றி

நிறைய தெரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

என்னை நான் உணர்ந்த போது

உலகதிற்கு நான் பைத்தியம் ஆனேன்

எனக்கோ உலகமே பைத்தியம் ஆனது

அறுவை ஆரம்பம்

சுற்றி உள்ள ஊருக்கெல்லாம்
மழை கொடுத்து மீதமுள்ள
வெயிலை எல்லாம்
எங்கள் ஊரில்
இறக்கி வைக்கிறது வானம்
--வெயில் தேசத்தில் இருந்து
குமார் கருப்பையா

அது ஒரு திரைப்படம்
ஒருவன் மது குடிக்கிறான்
கீழே ஒரு வாசகம் மின்னுகிறது
"குடி குடியை கெடுக்கும்"
ஒருவன் புகை பிடிக்கிறான்
இப்பொழுதும் ஒரு வாசகம்
புகை நமக்குப் பகை
மேலும் ஒரு காட்சி
இருவர் காதலிக்கிறார்கள்
ஏன் வரவில்லை அந்த வாசகம்
"காதல் உயிரை குடிக்கும்"

செருப்புக் கவிதைகள்

இவ்விடம் சிறந்த முறையில் செருப்பைப் பற்றி கவிதைகள் எழுதி தரப்படும் 

கவிழ்ந்திருந்த என் செருப்பின்
தீக்காயங்களை வைத்தே
கண்டுபிடித்துவிட்டார்
அப்பா
நான் சிகரெட் பிடிப்பதை ...

அப்பா எங்களுக்காக
கடந்து வந்த பாதயை
காட்டிகிறது
அவர் செருப்பில் தைத்திருந்த
முள்ளும் ,சாணமும் ...

அப்பாவின் உழைப்பை அளக்க
ஆண்டவன் தந்த
அற்புத கருவி
அவரின் தேய்ந்த செருப்பு
எங்களுக்காக அவர் தேய்கிறார் அப்பாக்காக அவர் செருப்பு தேய்கிறது ...

அவளை பற்றி மட்டும்
கவிதைகள் எழுதிக் கொண்டிருந்தேன்
இப்போது அப்பாவின் செருப்பை
பற்றி எழுதுகிறேன்
அதை விட இது தேவலாம் என்பதால்.

ஜோடி செருப்புகள் குறிக்கின்றன
ஆணையும் பெண்ணையும்
ஒற்றை செருப்பால்
உலகிற்கு பயனில்லை

பின்குறிப்பு: இந்த கவிதைகள் எழுதிய அடுத்த நாளே என் செருப்புகள் களவாடப் பட்டன.